Duurzaam toerisme, het beperken van je ecologische voetafdruk, de draagkracht van je bestemming respecteren, ... We krijgen het allemaal naar ons hoofd geslingerd dat we toch maar niet te veel negatieve invloed hebben op de plaatsen waar we als toerist naartoe reizen. Maar waarom doen we dit niet uit ons zelf, waarom is het altijd zo'n opgave om iets te geven om de "ver van ons bed"-show?
Dit artikel vertelt ons onder meer dat het menselijk brein het gewoonweg niet aankan om écht te geven om meer dan 150 mensen. In die zin is het wel een goede zaak dat we er regelmatig aan herinnerd worden om op een duurzame manier te leven.
Het gaat dus niet om het duurzaam leven zelf, dit is uiteraard positief, het gaat er om dat we er op attent gemaakt moeten worden.
